Het stellen van goede feedbackvragen

POWER, SUPER en CLOSER

Een concreet instructiemodel leert studenten de juiste feedbackvragen te stellen, om daarmee een doelgerichter en passender feedbackproces tussen gever en ontvanger in gang te zetten (De Kleijn, 2021). de Kleijn, R. A. M. (2021). Supporting student and teacher feedback literacy: an instructional model for student feedback processes. Assessment & Evaluation in Higher Education, 1-15. https://doi.org/10.1080/02602938.2021.1967283
Vragen als “ik loop vast, wat moet ik doen?”, “is het nu goed genoeg?” of “wat moet ik allemaal verbeteren?” bieden niet veel houvast om zinvolle, bruikbare en gerichte feedback te geven.

Dit model bouwt voort op Vygotskys’ “zone van naaste ontwikkeling” (1987). Vygotsky, L. (1987). Zone of Proximal Development. In M. Cole, V. John-Steiner, S. Scribner, E. Souberman (Eds). Mind in Society: The Development of Higher Psychological Processes. Vol. 157, 52–91. Cambridge: Harvard University Press.
Het beargumenteert dat bruikbare feedback aansluit bij de zone van naaste ontwikkeling van de betreffende student. Door bij het stellen van feedbackvragen de acroniemen POWER, SUPER en CLOSER te gebruiken, biedt het model handvatten om concreter te maken:

• waar de student op dit moment in zijn ontwikkeling zit,
• waar de student nu tegenaan loopt en
• aan welke feedback nu op dit moment echt behoefte is.

Met andere woorden: waar de 'zone van naaste ontwikkeling' van deze student op dit moment is. Hierdoor kan de feedbackgever feedback geven die aansluit bij de behoefte van de student op dat moment. In het onderstaande webinar (de Kleijn, 2022) de Kleijn, R. A. M. (2021). Supporting student and teacher feedback literacy: an instructional model for student feedback processes. Assessment & Evaluation in Higher Education, 1-15. https://doi.org/10.1080/02602938.2021.1967283
voor het platform Leren van Toetsen, wordt dit model uitgebreid toegelicht.