Modellen voor blended learning

Op welke manieren kan je fysiek en online leren combineren? Barend Last van de Universiteit Maastricht beschrijft, op basis van onderzoek, vier modellen voor blended learning. De indeling schetst een beeld van de verschillende mogelijkheden voor het onderwijsontwerp.

In het artikel worden de volgende modellen uiteengezet:

• Rotatiemodellen, waarin de studenten volgens een vast schema rouleren tussen verschillende vormen van leren, waarvan ten minste één online. Er zijn vier soorten rotatiemodellen te onderscheiden: station rotatiemodel, lab rotatiemodel, flipped classroom en het individueel rotatiemodel.
• Flexibel model, waarin instructie hoofdzakelijk aangeboden wordt via internet, al dan niet op locatie. De studenten rouleren volgens een individueel schema tussen verschillende leeractiviteiten verdeeld over bijvoorbeeld lokalen of op leerpleinen.
• Zelf-blend model (HyFlex), waarin studenten zelf kiezen hoe ze de leerinhoud en instructie willen doorlopen. Dit kan fysiek, synchroon online (gelijktijdig) of asynchroon online (niet gelijktijdig).
• Verrijkt virtueel model, waarin studenten rouleren tussen fysiek en online leren waardoor een volledige leerervaring wordt gecreëerd. Deze onderwijsprogramma’s zijn vaak begonnen als volledig fysiek, waarbij later is gezocht naar verrijking met online leren.

Het verrijkt virtueel model leent zich over het algemeen het beste voor het hoger onderwijs, doordat studenten vaak over meer zelfsturing beschikken dan leerlingen in het primair en voortgezet onderwijs.  Welk model het beste past hangt af van de context en de beoogde leeruitkomsten.

Lees het volledige artikel