Het is van belang om zo veel mogelijk de rekenangst te voorkomen en bij leerlingen met rekenangst de vicieuze cirkel te doorbreken en te zorgen voor positieve rekenervaringen.
Bijdrage van
Hans van Luit
(Universiteit Utrecht) Meer informatie
Een belangrijke factor in het leren rekenen is de psychosociale component. Sommige leerlingen zijn in de loop van hun schoolloopbaan bang voor rekenen-wiskunde geworden en zijn gaan denken dat al het rekenen heel moeilijk is en dat ze dat zelf nooit zullen leren. Rekenangst ontstaat veelal door de ervaren problemen bij het oplossen van rekentaken en het veelvuldig opdoen van faalervaringen bij dagelijks rekenwerk en toetsen. De faalangstige gedachten leiden vaak tot problemen. De spanning en angst gaan het leren rekenen hinderen en zo raken leerlingen met rekenangst steeds verder achterop. Dit zorgt alleen maar voor nog meer angst en bevestigt het idee dat ze het toch niet kunnen. Doordat leerlingen met rekenangst het liefst zo weinig mogelijk rekenen en dus onvoldoende oefenen wordt de rekenachterstand groter. Bovendien zorgt de angst voor een overbelast werkgeheugen tijdens het werken aan opgaven of toetsen. Leerlingen zijn meer bezig met bange gedachten dan dat ze geconcentreerd werken. Ze zijn langzamer en maken meer fouten, vooral bij opgaven waar ze getallen in hun geheugen moeten onthouden en bewerken. Leerlingen met rekenangst worden dus letterlijk in beslag genomen door hun zorgen
Dowker, A., Sarkar, A., & Looi, C. Y. (2016). Mathematics anxiety: What have we learned in 60 years? Frontiers in Psychology, 7, Article 508. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2016.00508
Positieve rolmodellen helpen om rekenangst te voorkomen
Het is van belang om zo veel mogelijk de rekenangst te voorkomen en bij leerlingen met rekenangst de vicieuze cirkel te doorbreken en te zorgen voor positieve rekenervaringen. Scholen kunnen niet altijd de angst voorkomen, reduceren of wegnemen. Wel kunnen ze zorgen voor positieve rolmodellen: leraren die overbrengen dat iedereen de basis van het rekenen onder de knie kan krijgen en dat oefening kunst baart. En natuurlijk leraren die uitstralen dat rekenen leuk is en niet iets om bang voor te zijn. Voorkomen is beter dan genezen. Daartoe is het van belang leerlingen zo veel mogelijk rekenstof aan te bieden die bij hun mogelijkheden past. Voorkomen moet worden dat leerlingen te veel faalervaringen opdoen. Passend aanbod en passend toetsen kunnen dat voorkomen. Verder is tijdig ingrijpen bij toch ontstane rekenangst belangrijk, omdat de angst toeneemt als een kind ouder wordt. Hoe vroeger leerlingen positieve rekenervaringen opdoen des te beter. Dit geldt in het bijzonder voor meisjes omdat zij gevoeliger zijn om rekenangst te ontwikkelen
Van Luit, H., Van der Beek, J., Mönch, M., & Toll, S. (2022). Psychosociale problemen bij dyslexie en dyscalculie. Logopedie, 35(5), 20-27.
Pre-teaching helpt ook veel: leerlingen een dag voor een toets dezelfde toets laten beoordelen op moeilijkheidsgraad. Ze rekenen de opgaven dus niet uit, maar beoordelen de verwachte moeilijkheidsgraad. De leerlingen markeren de opgaven met een groen stift (opgave is te doen), gele stift (opgave is moeilijk maar lukt misschien wel) of rode stift (opgave is veel te moeilijk en lukt nooit). De afspraak wordt dan gemaakt dat tijdens de toets eerst de groen gemarkeerde opgaven worden gemaakt, dan de geel gemarkeerde en als er nog tijd over is de rood gemarkeerde. Voor de duidelijkheid: de toets moet wel passend zijn bij het niveau van de leerling. Als de rekenangst desondanks te ernstig is dan is professionele hulp van een orthopedagoog nodig
Van Luit, J. E. H. (2022). Dit is dyscalculie. Achtergrond en aanpak. Tweede herziene en uitgebreide druk. Tielt (België): LannooCampus.
Geraadpleegde bronnen
Dowker, A., Sarkar, A., & Looi, C. Y. (2016). Mathematics anxiety: What have we learned in 60 years? Frontiers in Psychology, 7, Article 508. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2016.00508
Van Luit, H., Van der Beek, J., Mönch, M., & Toll, S. (2022). Psychosociale problemen bij dyslexie en dyscalculie. Logopedie, 35(5), 20-27.
Toll, S., Van der Beek, J., Mönch, M., & Van Luit, H. (2022). De psychosociale aspecten van een leerstoornis. Orthopedagogiek: Onderzoek en Praktijk,61(5), 242-254.
Van Luit, J. E. H. (2022). Dit is dyscalculie. Achtergrond en aanpak. Tweede herziene en uitgebreide druk. Tielt (België): LannooCampus.
Dowker, A., Sarkar, A., & Looi, C. Y. (2016). Mathematics anxiety: What have we learned in 60 years? Frontiers in Psychology, 7, Article 508. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2016.00508
Toll, S., Van der Beek, J., Mönch, M., & Van Luit, H. (2022). De psychosociale aspecten van een leerstoornis. Orthopedagogiek: Onderzoek en Praktijk, 61(5), 242-254.
Van Luit, J. E. H. (2022). Dit is dyscalculie. Achtergrond en aanpak. Tweede herziene en uitgebreide druk. Tielt (België): LannooCampus.
Volledige referentie: Van Luit, H. (2023). Omgaan met reken(faal)angst. Onderwijskennis.nl (NRO). Geraadpleegd op [dag maand jaar], van www.onderwijskennis.nl/node/3842
Rekenboog.zml bevat gratis rekenkaternen met uitwerkingen voor zeer moeilijk lerenden. De lessen volgen het directe instructiemodel en zijn gericht op betekenisvol en zinvol rekenen.
Wat kan je doen voor kinderen met dyscalculie? Werk vanuit eenvoudige rekenhandelingen, focus op begrip en maak stof minder abstract. Lees hier meer tips, aan de hand van Tonny in groep 6.
Hoe verhoog je de rekenresultaten van kinderen met ernstige spraak-en taalmoeilijkheden en dove en slechthorende leerlingen? In dit rapport is kennis uit wetenschappelijk onderzoek in kaart gebracht.